چقدر پرم از حرفچقدر احساس تنهایی میکنمامروز بخش خوبی ازین تنهایی رو با کتاب خوندن پر کردم، بعد از یه مدت که وقتمو با نقاشی میگذرونم برگشتم سمت کتابدنیای من اینهخوندن، نوشتننوشتن نوشتن نوشتن.... قدم بعادامه مطلب

احساس میکنم وبلاگم دیگه اون گوشه ی دنجی نیست که برام بوده

شاید دلیلش اینه که به آدمایی فکر میکنم که آدرسشو دارن و ممکنه هر از گاهی به دنیایی سر بزنن که عریان ترین افکار و احساسات من رو میشه توش دید و خوند...

و حالا دیگه چند نفر ازون آدما محرمن به دنیای درون من؟

باید رفت

یه جایی که هیچکس نیست

عمر این آدرس برمیگرده به نه ده سال پیش

و جزئی از هویت من شده

اما رهاش میکنم در همین نقطه

تمام.

تاب میخوردم و به اون ستاره نگاه میکردم

با سرعت خیلی کم چشمک میزد و نورش کم و زیاد میشود

و بعد محو شد...

هوا فوق العادست و حال خوبی دارم

فکر میکنم من پیر نمیشم

من فرسوده نمیشم

فکر میکنم قلب من و جانم عشق رو تجربه کرده

و عشق همون مایه ی حیات...

به اون ستاره نگاه میکنم

نسیمو رو پوستم حس میکنم

تاب میخورم

و فکر میکنم من این روزا رو فراموش نمیکنم هیچوقت...

سوار ماشین میشم، از شلوغی خیابونا شکایت میکنه، میگم این روزا همش همه جا شلوغه در مورد خرید حرف میزنه، میپرسه شما هم رفته بودین خرید؟ میگم من به خرید اعتقادی ندارم، بعد چشمم میفته به کتابم، کتابمو میگیادامه مطلب

شب ساعت از نه گذشته بود، یهو یادم اومد چند روزی از روز موعود گذشته و حالا بستم باید رسیده باشه خوابگاه، با شوق رفتم گیت دنبالش، فرستاده بودن اتاق پست، رفتم اونجابسته ی پستی رو باز کردم، جعبه ی کادوشو ادامه مطلب

ساعتای آخر سال همیشه عجیبن

اما هنوز آمادگی سال جدی و ندارم

یه سری انتظارامو نذاشتم کنار

یه سری تعلقات کهنه رو نریختم دور

رها نشدم، نو نشدم

اومدم تا اتاقمو برای بار دوم تمیز کنم تا سال تحویل آروم ترین حس ممکنو داشته باشم اینجا

سال تحویل امسال همینجا تنها سر میکنم و فکر میکنم 98 بیشتر از هر چیز سال ساخته شدن و رشد کردن و بالغ شده خواهد بود برای من

نود و هست سال محکمیه برام...

چشم به راه اتفاق خوب تازه ای نیستم

راضی ام...

از همه چی.

میگفت اونی شاکیه که از زندگیش ناراضیه راس میگفت، اونی خودش رو قربانی میدونه که زندگی خوبی ندارهاونی دیگرانو مقصر میدونه که با خودش کنار نیومدهو الا آدمی که حالش با خودش و زندگیش خوبه و شکرگذار اتفاقاتادامه مطلب

هنوز نفهمیدم فایده ی آدما و زندگی جمعی چیه

هیچوقت قانع نشدم که وجود آدما برای زندگی ضروریه

چیزی که ضروریه وجود کسیه که تو رو حتی از خودت هم جدا کنه که دیگه خودت هم نباشی

اون وقت با اون آدم از یک تبدیل به دو یا چند نمیشی، از یک تبدیل به صفر میشی...

جز این هر بودنی و هر جمعی و هر اجتماعی، ارزش زندگی کردن نداره، نباید باهاشون جمع بسته شد، فقط باید گذر کرد، از کنارشون یا از بین ن....

چه حال خوبی داره رها کردن و گذشتن

گذشتن نه به معنای بخشیدن،

ما اصن جایگاهی نداریم که بخوایم ببخشیم یا نه، زندگی و جهان خودش تصمیم میگیره درین مورد

اما گذشتن به معنای عبور کردن

چیزی نباید مانع ما بشه

که بگذریم و رها کنیم و عبور کنیم

چه حال خوبیه....

چه حال خوبی

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاةٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَکَةٍ زَیْتُونِةٍ لادامه مطلب

حالمو زیبا کن...

درونم رو پاک کن از نارضایتی

درونم رو پاک کن از غم های بی معنی و بی مصرف

من رو رها کن از هر چیز که جلوی پروازم رو میگیره...

حسرتی که در دلم هست رو از بین ببر

با چوب جادوییت رنگش رو پاک کن یا بذار تجربش کنم چیزی رو که برام شده حسرت

و در نهایت

کمک کن تا زندگی کنم زندگیم رو....

کمک کن تا در آغوش بگیرم لحظه هامو...

شکننده و ناتوانم....

جز تو هیچ مراقب و نگهداری ندارم

هیچ کن مرا

در عرصه ی بیکران هیچ

به روزی فکر میکنم که اولین سیگارت رو روشن میکنی به وقتی که میدونی من از قلیون متنفرم و میری سمتشبه لحظه ای که ارزش های سفت و سخت خانوادگیمون رو زیر پا میذاریبه روزایی که تصمیم میگیری طوری زندگی کنی کهادامه مطلب

اوضاع یه طوری شده که باید صبر همت و حوصله به خرج بدم!

و البته انرژی و زمان و پول!

و حوصله و صبر و حوصله و صبر و سعه صدر که اذیتم نکنه از دست دادن و خرج کردن همه ی اینا!

باید مصمم باشم و به خودم بگم اولویت زندگی من همینه و این مهم ترین مسالست که باید روش سرمایه گذاری بشه....

یه روزی, یهو میبینی دیگه اون آدم قبلی نیستی و زندگیت دیگه اون زندگی قبلی نیست!

میبینی این زندگی جدید و این آدم جدید دوست داشتنی تر و راضی کننده تره

فکر میکنی چی باعث این تغییر شد و جواب این سوال مبهوتت میکنه!

همون چیزی که باعث گریه هات و غصه های اون موقعت بود!

هر کسی رو بخوام متهم کنم، باز میبینم هیچکس تقصیری نداره....

اگر تو افسانه ای، یا یه خیال موهوم که از سر نیاز من به وجودت ایجاد شدی, برام مهم نیست

مهم اینه که تو آسمان همه ی بن بست هایی که میشه به سمتت پرکشید....

مهم اینه که میشه با یادت خشم و کینه و شکایت رو تبدیل به بغض کرد و گریه کرد و رها شد از این زنجیرها....

مهم اینه که میشه بهت امید بست

که میشه افتخارکرد و شاد شد ازین تنهایی و جز تورو نداشتن....